Tükenmez bir âşığım,
Beyaz, çizgisiz hayat üzerine
Seni yazıyorum...
Göz ardı edilen tozlu raflarda
Yirmi yıldır duran tozlu kitabım.
İçimde destansı bir sevgi var da,
Her sevgi açına geçmez hitabım.
Girişi, gelişmesi, sonucu uymadı,
Bir ders çıkaramadık bu hikâyeden besbelli
Cümleleri bozuyorum...
Anlıyorum, belki vaktim daraldı,
Belki sevincimi yad eller aldı.
Üç nokta ardınca bir ünlem kaldı,
Tarihi atmaktan aciz, bitabım.
Zaman, ömrümüzü soluklaştırmada,
Yazgımdır; yazımı silikleştiren
Günden güne beziyorum...
Mehmet ERTUĞRUL
